بيشتر آدمى را به دفاع بى جا و جانبدارى ناروا وامىدارد و از همين جا مىتوان فهميد كه مقصود از قول هم آن گفتارى است كه اگر انسان آن را بگويد ممكن است نفعى عايد طرف گردد و يا ضررى متوجه او شود ، ذكر عدالت نيز دلالت بر اين دارد ، چون معلوم مىشود قول مزبور مانند شهادت و قضاوت و امثال آن دو قسم است : يكى ظلم و ديگر عدل . بنابراين معناى آيه اين مىشود كه بايد مراقب گفتارهاى خود باشيد ، زبان خود را از حرف‌هايى كه براى ديگران نفع و يا ضرر دارد حفظ كنيد و عاطفهء قرابت و هر عاطفهء ديگرى ، شما را به جانبدارى بى جا از احدى وادار نكند و به تحريف گفته‌هاى ديگران و تجاوز از حق و شهادت به ناحق يا قضاوت ناروا وادار نسازد . خلاصه به ناحق جانب آن كس را كه دوستش مىداريد رعايت ننموده و حق آن كسى را كه دوستش نمىداريد باطل مسازيد . اين است جاى سخن عدل كه متأسفانه به خاطر عواطف خويشاوندى در بسيارى از مردم سخن ظلم است و افراد با قول ظلم در كمال بىشرمى از حدود الهى تجاوز كرده و به فرموده حضرت سجاد عليه السلام : رضاى مخلوق را با سخط خالق معامله مىكنند و چه معامله و تجارت پر خطرى « 1 » ! قضاوت و شهادت ديگر از موارد بسيار مهم قول عدل ، به وقت شهادت و يا قضاوت در دادگاه عدل اسلامى است كه اگر كسى در اين مورد از جادهء عدالت منحرف گردد بنا بر آيات و روايات به عذاب سخت الهى در روز حساب دچار خواهد شد .

--> ( 1 ) - مستدرك الوسائل : 12 / 208 ، باب 10 ، حديث 13900 .